Celestia nie jest typowym programem astronomicznym. Wydaje się, że najlepiej scharakteryzować ją jako "trójwymiarowy symulator pozwalający na wirtualną podróż w kosmos". Jak nietrudno się domyśleć, do bezproblemowej i płynnej pracy z Celestią przyda się szybki procesor i dobra karta graficzna. Celestia jest aplikacją rozprowadzaną za darmo, posiadającą osobne wersje dla środowiska Windows, Linuxa oraz Mac OS X. Najnowsza wersja nosi numer 1.4.1. Mocną stroną programu jest łatwość wzbogacenia go o dodatkowe bazy danych. Mogą to być katalogi gwiazd, galaktyk, mgławic, planetoid, itp. oraz dodatkowe tekstury do już posiadanych obiektów. Na stronie projektu znajdują się odnośniki do bardzo rozbudowanych baz z dodatkami, podzielonymi na kilka kategorii. Znajdziemy tam także różne stacje i statki kosmiczne (Voyager, Cassini i inne), także fikcyjne z seriali s-f. Aby je wszystkie zainstalować przyda się kilkaset megabajtów wolnego miejsca na twardym dysku. Sposób instalacji opisany jest w każdym dodatku i sprowadza się najczęściej do przekopiowania plików do wskazanego katalogu. Również w podstawowej konfiguracji Celestia sprawia bardzo dobre wrażenie. Po uruchomieniu programu wita nas przepiękny widok Ziemi (patrz obrazek poniżej). Gdy mamy włączoną opcję [Render-View Options-Nigh Side Lights], zobaczymy jak wielkie połacie naszego globu są zanieczyszczone światłem miast. Sterowanie jest bardzo proste, za pomocą klawiszy 2, 4, 6 i 8, znajdujących się na klawiaturze numerycznej, poruszamy "głową", czy też może lepiej powiedzieć czubkiem statku kosmicznego, w czterech kierunkach. Klawisze 7 i 9 na klawiaturze numerycznej powodują obrót w prawo/lewo, natomiast za pomocą klawiszy [ i ] odpowiednio zwiększymy lub zmniejszymy ilość widocznych gwiazd. Z punktu widzenia śledzenia zjawisk zachodzących w kosmosie przydatne są również opcje przyspieszające 10x (klawisz L), zwalniające 10x (klawisz K) i zatrzymujące upływ czasu (spacja). W każdej chwili możemy również ustawić dowolnie przez nas wybrany moment czasu [Time-Set Time], lub zsynchronizować go z tym wskazywanym przez zegar komputera (klawisz \). Nie musimy ich na szczęście używać w wirtualnych podróżach kosmicznych (te trwają najwyżej kilka sekund, nawet jeśli cel położony jest setki tysięcy lat świetlnych od Ziemi), chyba że zdecydujemy inaczej, bo prędkość poruszania się w przestrzeni kosmicznej można ustawić samemu. Opis wszystkich skrótów klawiaturowych znajduje się w [Help-Controls]. Warto zauważyć, że manipulacja czasem pozwala nam odbyć podróż nie tylko w przestrzeni, ale i w czasie! Ustawiając rok 5006 (maksymalnie możemy wybrać rok 9999), zobaczymy jak zmieni się w tym czasie położenie orbity Merkurego wokół Słońca. Wybierając w menu [Navigation-Solar System Browser] ujrzymy rozwijaną listę-drzewo z dostępnymi obiektami w obrębie naszego Układu Słonecznego. Możemy wybrać dowolny, wycentrować go na ekranie [Center, lub klawisz C], a także odbyć do niego wirtualną podróż [Go To, lub klawisz G].